Merhaba.adım sinem.soylu ailesinin soysuz kızıyım.22 yaşındayım piyano çalıyorum fotoğraf çekiyorum eşşek gibide senelerdir okuyorum.kapitalizmin kölesiyim o yüzden amerikan kültür ve edebiyatı bölümündeyim.esra erolda koca bulamadım o yüzden şansımi burda denemek istiyorum.sizi seviyorum.
Küfürle bi yere varamayan hatun !
Bir kadın vazgeçmek zorunda kaldığında, yavaş yavaş ama iyi bir şekilde unutur sevdiğini. Bir adamsa, bir başka bedende nefes nefese ya da bir rakı sofrasında iki-üç arkadaşıyla sabaha kadar içerek yitikleşip gider ve unutur sevdiğini. Ya da unuttuğunu düşünür, ne fark eder.
Belki diyorum sen farklısındır, sen iyi bir şekilde unutursun belki beni. Başka bedenlerin yardımıyla değil de, kendi kendine unutmak için savaş verirsin, tıpkı benim gibi.
Ama öyle yapmıyorsun. Herkesleşiyorsun, zaten öyleydin değil mi? Ben başkalaştırmıştım seni, ben bambaşka dünyalara ait sanmıştım. Görüyorum ki, herkes gibisin.
Her adam gibi başka bedenlerde alıyorsun soluğu. Nefes nefese, unutmaya çalışıyorsun. Peki unutabiliyor musun?
Unutmak, sevmek kadar basit mi senin kitabında ?
Sen başka bedenlerde yitikleşirken, ben kendi içimde verdiğim savaşla yitikleşiyorum. Belki ben daha fazla acı çekiyorum. Belki sen nerdeyse hiç acı çekmiyorsun, hatta zevk alıyorsun. Belki ben her gece ağlıyorum, belki ben bu şekilde seni asla unutamayacağım. Ama en azından iyi bir şekilde unutmaya çalışıyorum seni. İyi bir vazgeçiş bu.
Ama sen vazgeçişlerin en kötüsünü seçiyorsun. Bir anda gidiyorsun, beni geride bırakıyorsun. Bir başkasının kollarına gidiyorsun. Nasıl bir vazgeçiş bu böyle? Nasıl bir kötülük bu?
Vazgeç diyorlar.
-Vazgeç sen de onun senden vazgeçtiği gibi.
+Vazgeçmem gerekiyorsa eğer, onun benden vazgeçtiği gibi vazgeçmem ben. İyi bir vazgeçiş olur benimkisi.
Öyle yapıyorum ben de. Vazgeçiyorum senden. Ağlıyorum, hırpalıyorum kendimi, yıpranıyorum ama bir şekilde geliyorum yine kendime. Öyle olması gerekiyor çünkü.
Ve biliyor musun, yıllar sonra bir gün ikimizden biri hatırlayacaksa hatıralarımızı o sen olacaksın. Başka kollarda, sürekli bir başkasının kollarında arayacaksın benim sana verdiklerimi. Ama bulamayacaksın. Belki geç olacak ama, bir gün anlayacaksın.
Gitmek, güç ister. Çünkü gitmenin verdiği ağır yükler vardır, taşımasını bileceksin. Ve yıllar sonra sen o yükleri taşımak zorunda kalacak, çökeceksin.
Ben şimdi vazgeçiyorum senden, iyi bir vazgeçiş bu.
Vazgeçtim gözlerinden.
Vazgeçtim sözlerinden.
Hoşçakal.
(Source: elly09, via melltemeric)
acaba beni düşünüyomu .
acaba iyi mi.
acaba yarın biriyle buluşcak mı.
acaba sevgilisi varmı.
acaba acabalaların amına koyabilir miyim ?
(Source: mavidebenisevecekmi, via nirvanayaerisenkiz)
Bir çok kişi ile tanıştığım doğrudur. Ama her tanıştığımı hayatıma almıyorum. İnsanlari tanımak güzeldir ama insanları, çünkü herkesin farklı bi hayat hikayesi farklı bi acısı mutluluğu vardır ve ben bunları öğrenmek istiyorum. Büyüdükçe hayallerim büyüyor adeta ben küçülüyorum kim yapacak bu kadar şeyi nasil başaracağım diyorum. Gücüm küçülüyor kendimi zayıf hissediyorum ve her gece Allah’a bana mucize vermesi için dua ediyorum. Ben kendimi bile anlamazken senin yada sizin beni anlamanızi beklemiyorum. 2 3 aydır depresyon içindeydim. Tanımadığım konuşmadığım insanlar hakkımda konuşur olmuşlar mutlularsa konuşsunlar onlara kızmıyorum ama insanlar hakkında iyi yada kötü birşeyler söylerken 1000 düşünüp 1söylemek lazım değil mi? Birine birşey söylerken belkide dediğimiz şeyler sadece onu degil bütün ailesini yıkıyordur. Neyse senden gelen mesajlar diyordum.Herseyi kaydeden ben senin mesajlarını kaydetmemisim. Hayir aslında bu iyi birsey en azından simdi tekrar tekrar okuyup acı çekmiyorum. Ama okumakta istiyorum.Ben galiba sana aşık olmuşum ama galiba diyorum, çünkü bilmiyorum. Belki sende diğerleri gibisin. Ben marilyn monroenun dediği gibi “aşkı aramaktan vazgeçmeyenlerdenim” çünkü vazgeçersem ruh ikizimizi bulamam. Ruh ikizimi bulmam icin daha ne kadar acı çekmem gerekiyor bilmiyorum ama her gelen benden birşeyleri alıp gitti ve galiba ruh ikizim geldiğinde beni bulamayacak. Ruh ikizimi bulduğuma inanıp kaybettiğim adam benim yaklaşık bir iki senedir tanıdığım adam. ama adam gibi adam. Ona asla toz konduramam şuan ondan nefret etmem bile onun iyi olduğu gerçeğini değiştirmez. o çok iyi biri ona kim sahip olacak hiç bi fikrim yok ama, o kiz gerçekten çok şanslı. adam sevdiği için herseyi yapabilecek birisi ilk tanışmamız herkesten farklıydı o beni sevmiş benimsemis ve önüne gelen herkese beni anlatıyormus bense umursamaz şekilde hayatımi yaşıyordum.Kahkalar şamatalar komiklikler acılar belki herseyi ayni anda yaşıyorduk birinden vazgeç hayatından çıkart desem sanki facebooktan durum beğenisinden vazgeçer gibi herkesten vazgeçerdi.Böylelerinin nesli tükenmiş sanıyordum ama böyle bi adam vardi ve simdi onuda ben tükettim. O bana ilk aşkını itiraf ettiğinde küçüksün olmaz demiştim. Yetmez gibi “ben sübyancımıyım lan ne işim olur seninle çevremdekiler ne der” demiştim. Önce düşüncelerimi sonra çevremi sikeyim. Red ettim ağladı çok ağladı umrumda miydi hayir ama onu hayatımdan çıkartmadım onu seviyordum yanımda olduğunu bilmek bile güzeldi en basitinden artik.Beni twitterda takip etmeyeceğini bile mesaj atarak nazik bir şekilde bildirmişti. Bende her zamanki odunlugum ile çok sikimde deyip onu tersledim doğrudur diyebilmişti. Nasil oldu bilmiyorum ama yeniden konuşmaya başladık o ayni kibarlık ayni masumluk ile karşımda duruyor ben hala odunlukla adamı çileden çıkarıyordum geceleri sakin üzgün olurum herseyi en iyi o zaman düşünürüm aradım bunu 2 saat konuştuk abartmıyorum 2 saat konuştuk derken bu eskilere gitti herseyi bir bir yüzüme vurdu ve ondan sonra kendimden küçük birisi ile çıktığımı duyunca yıkıldı belki bana orosbu dememek için kendini tuttu ama demedi iste ben ona ne dersem diyeyim onun bana kötülüğü olmadı. Mutlu ve üzüntülü her anımda yanımda olmak istedi hep onu teptin 2defa ilişkisi oldu kızlarla öpüşerek fotoğraflar koydu bana koymadı ama simdi düşündükçe bana koyuyor öyle bir koyuyor ki sikseler bu kadar canim acımaz. Ve ben onun verdiği değerinin karşılığını vermem gerektiğini düşünerek olabiliriz ama ilişki bitince arkadaşta olamayacağız ben her anımda yanımda olan adamı kaybedeceğim dedim ama kabul ettim. Çünkü hoslaniyordum belki kendime çevreme söyleyemiyordum ama aşıktım. Herseyi yine benim dengesizliklerim maf etti adamı sık boğaz ettim öcünü almak istiyordu sanki bana geliyordu saydım süpürdüm piçsin orosbu çocuğusun defol git dedim herseyi bi çırpıda bitirdim üzgünüm ölüyorum geberiyorum içten içe ama gec olsada seni seviyorum.
